• We zitten weer in de zaal!

    Kom ik onschuldig op de dinsdagavond het prachtige boek ophalen, KZ 2010-2020, dat Johan Katers heeft gefabriceerd, word je direct door hooligan Chris Kaper op je nek gezeten. “Nou het goed is gegaan moet je ook een stukkie schrijven!!” Dat met een dreigende blik, dat ik bijna de M.E. wilde waarschuwen. Gelukkig moest hij trainen geven en vertrok de sporthal in.

    Om op het jubileum boek 2010-2020 terug te komen; heeft u het nog niet besteld, doen!!! Prachtige uitgave, mooie foto’s en veel oh ja momenten.

    Maar goed. Voor het eerst op de zaterdagavond thuis voor de buis. Uiteraard mis ik het “live” aanwezig zijn, maar door mijn 65 inch beeld is het ook een prachtige weergave. Op de huiskamer tribune had naast mijn vrouw ook mijn 90 jarige zus oma Gukie plaatsgenomen. Blauw Zwart shirtje, petje op en meeleven.

    Eerst de wedstrijd van het tweede. Met drie invallers, die het prima deden, werd het een leuke wedstrijd.

    Jammer dat in de tweede helft Dalto 2 een groei stuipie had. Hierdoor werd het verschil te groot.

    Vervolgens klaar voor de strijd van ons eerste. Ik durfde geen voorspellingen te doen. Zou ik dat wel doen, dan zou ik voor een pessimist zijn versleten, terwijl ik toch echt een realist ben. De resultaten van de afgelopen weken waren niet om naar huis te schrijven.

    Goed. Na 7 minuten spelen was de wedstrijd in feite al gewonnen. Wij wisten niet wat wij zagen. Een onwaarschijnlijk percentage. Bovendien was er een prima druk in de verdediging. Dalto ging letterlijk en figuurlijk de pot op. Al moet je tegenwoordig oppassen met wat je schrijft. Kan pot nog wel?

    Voor de neutrale toeschouwer was het misschien minder aantrekkelijk. Voor ons was het heerlijk kijken zonder enige vorm van spanning. Nog 9 wedstrijden zo en mijn hart heeft geen overuren gemaakt.

    Hoewel de scheidsrechters een betrekkelijk eenvoudige avond hadden, kon je toch zien waarom zij het vorige seizoen als beste scheidsrechters werden gekroond.

    Helaas bleek ook deze speelronde, dat de scheidsrechters allemaal een andere interpretatie van de regels hebben. Ik heb weer de diverse variaties gezien.

    Even een lesje;
    - Het is verboden een tegenstander te duwen, vast te houden of af te houden
    - Schieten na het snijden langs een andere aanvaller.
    - Een aanvaller staat verdedigd, springt achteruit en schiet alsnog, blijft verdedigd.
    - Etc. etc.

    Vooral het eerste gebod is een crime bij de rebounders. Wat er allemaal onder die paal gebeurt is niet normaal. Eén hand om de tegenstander vast te houden en de andere gebruiken voor de afvang. Figuren als van Wijngaarden, Leeuwenhoek, Snel, van Roekel etc. hebben daar “een handje” van.

    Van Roekel (DVO) maakte het helemaal bont. Duwt zijn tegenstander weg, scoort, en stapt nog eens achteruit op het been van zijn tegenstander. Per ongeluk zei de verslaggever, want het is zo een aardige jongen. Dank je koekoek (om het half uur).

    Aanvaller start, verdediger loopt mee, maar wordt geblokt door de aangevende aanvaller. Geen snijden oordeelt de scheids in 9 van de 10 gevallen.

    In de oefenwedstrijd van KZ tegen LDODK sprong een heer van LDODK uit verdedigde stand achteruit en scoorde. Je stapte naar voren en deed je hand naar beneden gebaarde de scheidsrechter. In een nano seconde kan je nooit zo snel reageren. Ook al gaat de hand omlaag in eerste instantie ben je altijd te laat, dus volgens de spelregels blijft het verdedigd.

    Wat ik ook graag zou zien is dat een time out pas na de te nemen strafworp mag worden genomen. Irritant is het nemen van een time out op het moment, dat de strafworp moet worden genomen.

    Nogmaals jammer dat de één wel fluit en de ander weer niet. A.s. zondag mag ons eerste naar Friesland. LDODK is een sterke ploeg, zeker nu Marjolijn Kroon weer aanwezig is. Bovendien heeft men twee blokken beton als rebounders. Speler Bosma is niet vies van om zijn robuuste lichaam te gebruiken. Als KZ dezelfde energie in de wedstrijd steekt als jl. zaterdag zijn er zeker mogelijkheden.

    Zelfvertrouwen en nog eens zelfvertrouwen!

    Ruud Gruijs