Verslag van het KZ/Keukensale.com Sportdebat

(Top)sport is van en voor iedereen. Maar wie gaat het betalen?

KZ/Keukensale.com had donderdagavond de primeur: het eerste Zaanse sportdebat. De kantine zat bommetje vol. De eerlijkheid gebiedt te zeggen: het waren vooral veel aanhangsels van politici. Campagneteams in burgerkloffie. En nee, dat verraste me niet eens. In de aanloop hoorde ik het al in de wandelgangen.

“Saai.”

“Ik heb niet zoveel met politiek.”

“Ik ken die partijen niet.”

Ik snap dat, maar ik vind het ook jammer. Want roepen we niet al jaren dat de kloof tussen burger en politiek zo groot is? Dat politici meer moeten luisteren? Nou, daar waren ze. Van de PVV tot de Partij voor de Dieren, van Lokaal Zaans tot ROSA. Klaar om te luisteren, te knikken, iets zinnigs te zeggen over de maatschappelijke relevantie van sport(verenigingen).

Het debat was soms wel wat gezapig. Want ja, iedereen is voor sport. Iedereen ziet het belang. Gezondheid! Sociale cohesie! Jeugd! Preventie! Er werd zo instemmend geknikt dat ik even bang was dat we een groepsknuffel zouden krijgen in plaats van een debat.

Het ongemak zat ’m natuurlijk in de centen. Want ondertussen weten we ook dat de gemeente vanaf 2028 in een ravijn dondert. Twintig miljoen structureel tekort. Dan ga je als kandidaat-raadslid niet vrolijk roepen dat je “wel even een paar ton extra in de sport pompt”.

Behalve misschien als je de ambitie hebt om topsportgemeente van de regio te worden. Daar durfde de ChristenUnie tenminste hardop voor te gaan staan. Dat was verfrissend. Iemand moet tenslotte het lef hebben om ergens wel een stip op de horizon te zetten.

Onze oud-voorzitter Alfred Ankum, een man die weet hoe politieke hazen lopen, besloot de kandidaat-raadsleden een fantasie in te trekken. Stel, zei hij, dat er ineens 200.000 euro beschikbaar is voor sport. Wat doen jullie dan? Alles naar de breedtesport? Of fiftyfifty: helft breedte, helft naar een topsportfonds?

Kijk, dat werkt. Politici houden van hypothetisch geld. Het is veilig, het glimt en het kost niets. De meesten kozen braaf voor 50/50. Alleen ROSA, de POV en de PvdD gingen vol voor de breedtesport. Maar Melchior Mattens, de woordvoerder van de PvdD kwam tijdens de borrel toch nog maar even naar me toe. Het was allemaal toch niet zo zwart-wit, wilde hij benadrukken. Er viel best te onderhandelen. Ja, Melchior is een ervaren, geslepen politicus en hij kent mij goed. Hij weet dat ik een groot hart heb voor mijn club, een topsportclub. En bovenal weet hij dat ik een zwevende kiezer ben, omdat mijn stem niet meer vanzelfsprekend ergens landt waar hij vroeger altijd thuishoorde. Dat geldt voor heel veel meer, dus voor de PvdD is er wellicht wat te winnen. Maar hij wist vooral dat die 200.000 euro puur fantasie is. We onderhandelden dus eigenlijk over lucht.

Al met al was het een eer om het debat namens de club te mogen leiden. De eerste keer. Duizend dingen die anders hadden gekund. Scherpere stellingen. Misschien iets minder harmonie en iets meer wrijving.

Maar één ding stond wel vast: KZ staat op de kaart. Goede verhoudingen met de gemeente (raad) zijn geen luxe. Zonder die verhoudingen was er bijvoorbeeld geen topsporthal geweest. Dat voelt soms misschien ook als lucht. Alleen kun je er, als je het goed doet, verrassend ver op drijven.

Natascha