• Kerstbal 2 – Goud van oud  -  tekst van Ruud Gruijs

    In het stripblad Robbedoes, dat alweer een aantal jaren geleden ophield te bestaan, stond wekelijks een strip onder de naam “Oom Wim vertelt”. Beelden uit de geschiedenis werden door Oom Wim als beeldverhaal en pedagogisch voor de jeugd in alle leeftijden vertelt.

    Nou ben ik niet van plan als “Opa Ruud vertelt” de geschiedenis van onze vereniging nog eens uitgebreid aan de orde te brengen. Bij het jubileum van 10 jaar geleden hebben wij een prachtig boek, met uitgebreide terugblikken, in ons bezit gekregen. In het stukje van een paar dagen geleden, van onze “bezige bij” de heer PH2, kwam hij nog eens terug op de in het verre verleden gehouden K.Z. – kerstbal. Daarom mijn volgende herinnering:

    Het was ongeveer 57 of 58 jaar geleden. Er moest weer een K.Z.-bal worden georganiseerd. Hoewel ik een verschrikkelijke hekel had en nog heb aan dansen, mocht ik meehelpen aan de organisatie.

    Wij hadden geen kantine. Onze kleedkamer, één voor de dames en één voor de heren met aan beide zijden één douche, later uitgebreid naar twee! Het tussenschot tussen de twee kleedkamers kon wel geopend worden, maar dat maakte zeker nog geen balzaal.

    Wij speelden nog aan de Sportstraat. Aan de andere zijde van de Verlengde Pinkstraat speelde voetbalvereniging KFC. Deze vereniging speelde betaald voetbal en had aan de Provincialeweg-kant een flinke houten kantine. Deze kantine wisten wij te huren voor ons Kerstbal.

    Als band werd een gerenommeerde dixieland-band gecontracteerd. In deze band speelde een geweldige pianist. Wat heeft zo een pianist nodig……juist en die was er niet. Na veel speurwerk konden wij er één huren bij een familie Jung of Junge, bewoners van de Leliestraat in Koog a/d Zaan. Zelf moesten wij de piano ophalen. Gelukkig konden wij op Jan Kamphuis rekenen, die via zijn werkgever een open vrachtwagen kon krijgen.

    Met veel moeite wisten wij (Klaas Kwadijk, Meindert de Boer, Jan Kamphuis en ik zei de gek), de piano op de wagen te krijgen. Tijdens het rijden moest de piano vastgehouden worden, want anders zou dat ding kunnen gaan schuiven. U moet weten dat het die dag circa min vijf graden was. Meindert en ik als jonge goden waren de pisang. Het heeft ook uren geduurd voor wij waren ontdooid.

    Het werd een geweldige avond. Hoewel ik niet danste, was er een hoogtepunt, waar ik wel aan heb meegedaan en dat was de Caledonia. Een dans, die door de band werd onderbroken en dan werd er geroepen "Caledonia, caledonia..." en de volgende zin weet ik niet meer, maar na beëindiging moest je je partner omhoog gooien. Vandaar mijn slechte rug.

    Als de band rustte was er altijd wel een gangmaker die een paar “kroegliedjes” inzette. Oudjes, kennen jullie de topper van Klaas Kwadijk nog?

    “Bij ons in de Beemster, daar is het een pracht

    Daar geven de koeien een liter of acht

    En geven ze geen melk, dan geven ze bier

    Maar dan is het geen koe, want dan is het een stier”’ enz.

    En de piano? Die is teruggekomen. Alleen de stemmer heeft drie weken werk gehad...