Kies uw profiel:

  1. Nieuw profiel

Einde van het zaalseizoen

18 apr. 2019
Met de finale Fortuna – PKC zijn wij weer aan het eind gekomen van het zaalseizoen 2018-2019. Mij werd gevraagd: “Wat vond je van het zogenaamde hoogtepunt van het seizoen?”. In feite is dat in een paar woorden samen te vatten. Fortuna tactisch sterk, spannend, maar een matige wedstrijd. Als neutrale toeschouwer viel er niet veel te genieten. Jammer, want wij stonden als korfballers weer eens in de etalage, door de rechtstreekse T.V. uitzending.

Wel zat ik tijdens de uitzending te mijmeren, dat wij daar ook hadden kunnen staan. Als wij tegen LDODK of tegen TOP dat éne puntje hadden kunnen pakken. Ook met een tas vol tactische plannen in de play offs TOP hadden verslagen om vervolgens met nog meer plannen PKC in de finale te pakken en als………. Helaas 'hadden' en 'als' bestaan niet. Toch was het niet onmogelijk geweest. Ik denk aan die laatste wedstrijd tegen PKC. Tot de rust zeker niet de mindere om vervolgens het initiatief uit handen te geven. Maar ja wij hadden die tweede helft geen Hoek-Steen (dat verzin je niet). Een nadenkertje.
 
Wat erg jammer is, dat de strijd om de rebound af en toe verloopt als een veldslag. Vasthouden, omklemmen, kont erin, etc. alles lijkt geoorloofd.

Naar mijn bescheiden mening maakte de coach van PKC in de tweede helft de fout om steeds maar zijn geld op Richard Kunst te zetten. Hoe verder in het tweede part, hoe meer je aan de lichaamstaal van Richard kon zien, dat het met hem mis ging. Waarom dan niet een schutter als Van Houwelingen in te zetten of meer over de dames te spelen. Meisje van de Werff is razend snel en…..stop maar, waar bemoei ik mij mee. Wel heb ik genoten van Olav van Wijngaarden van PKC. Hoe hij ballen weet te veroveren, geweldig!

Waar ik ook van genoten heb is de finale van onze B1. Wat was dat spannend! Goed dat ik mijn hart af en toe kan uitschakelen. Hoewel de scheidsrechter niet slecht floot, vond ik het geven van 19 (!) strafworpen toch wel heel erg overdreven. Elf voor Dos ’46 en acht voor ons. Ik heb het al eens eerder aangeroerd; een strafworp moet je verdienen, niet krijgen! Deze scheidsrechter deed mij denken aan een referee van 40 jaar geleden. Ed – stip – Namink. Hij was ook niet vies van een strafworpje meer of minder. Lijkt wel een slager: “Mag het een onsje meer zijn?”.
 
Ook heb ik die middag genoten van ons publiek. Als in de hoogtijdagen van ons eerste stonden er weer vele blauw/gele supporters de B1 bijstand te verlenen. Jammer dat het Noordhollands Dagblad zo'n prestatie niet als nieuws beschouwt. Je kunt beter halve pagina’s besteden aan zesde-rang tennissers of meisjes die de zwemlimiet niet halen.

Natuurlijk mag ik de D1 niet vergeten. Onbekommerd werd de strijd aangegaan om het Nederlands kampioenschap. Jammer dat men de eerste wedstrijd nog niet wakker was. Verder werd alles gewonnen. Eindresultaat 3e plaats. Typerend was het dat uiteindelijk bij de 'kruis-wedstrijden' de ploegen, die ingedeeld waren in poule B, allemaal wonnen van de teams uit poule A. Je zal het niet tegen kunnen gaan, maar toch een teken, dat er iets scheef zit.

De junioren-finale, TOP-DVO was erg interessant. DVO stond in de tweede helft met 12-18 voor en dacht dat het “ei “ was gelegd. TOP kwam terug tot 19-19. En 19 seconden voor het eindsignaal kreeg men een strafworp mee. 20-19 voor TOP.

Over een 'ei' gesproken. Een ei raakt in gesprek met een banaan. De banaan vraagt aan het ei: “Wat wil je later worden” , waarop het ei zegt: 'Advocaat'. Vervolgens vraagt het ei aan de banaan 'En wat wil jij later worden?' Waarop de banaan antwoordt: “Rechter”.

Ruud Gruijs
 
 
 
.

Laatste blogs

  • Reacties

    U bent niet ingelogd met uw profiel en kunt daarom geen reactie plaatsen.