Kies uw profiel:

  1. Nieuw profiel

Billenknijpen en ergernis

29 sep. 2019
Hallo, ik heb het niet over seksuele intimidatie! Na afloop van de wedstrijd K.Z. – TOP zei Peter Bakker tegen mij: “Je kunt je billen weer openen.” Gelijk had hij, want het werd onnodig ongemeen spannend. Voor de rust hadden wij letterlijk en figuurlijk de wind mee. Mede door Anouk, die de ballen in alle standen door de korf gooide, stonden wij in de rust met 11-5 voor. Na de volledige speeltijd stond er 15-14 op het score bord. In de laatste minuut werd het nog 14-14, maar een domme overtreding bezorgde ons in de laatste seconden een strafworp, die door Alwin werd benut.
Jammer van die tweede helft, want voor de rust zag ik weer een team spelen zoals ik dat graag zie.

Dit is geen kritiek, want daar ben ik veel te lief voor. Bovendien ben ik een beetje bang van coach Dennis Doves. Hij is nogal rancuneus. Zet ik iets lelijks over zijn team op onze site, dan kan ik het bij de volgende “kroeg-quiz” wel helemaal vergeten en streept hij zelfs de goede antwoorden door. Van de andere coach ben ik niet zo bang, want die weet toch niet wie ik ben. Maar…… het blijft een goede prestatie te winnen van een, op Jet na, compleet TOP.

Ergernis was er wel. Drie van de vier TOP heren, uitzondering was Nick Pikaar, hadden vanaf het eerste fluitsignaal commentaar op de jonge,  onervaren scheidsrechter. Poldervedette Paul Anholts, die op zijn gebied, de paalzone, werd afgetroefd door Bas, maakte het helemaal bont.  Ook de TOP-bank liet zich niet onbetuigd. Hoeveel keer ik niet bij een vermeende overtreding 'Héééé!!' heb gehoord? Volgens mij heeft dit sterrenteam dat allemaal niet nodig.

Een andere ergernis, en alweer een tijdje in mijn hoofd rondcirkelend, is de gang van zaken rond het Nederlands team. Over het aanstellen van een onervaren bondscoach heb ik al eens eerder mijn zegje gedaan. Zonder een flinke portie trainers-ervaring werd vereniginghopper en eerste korfbalprof Scholtmeijer aangesteld. Nou is de positie van bondscoach door iedere trainer met een beetje lef in te vullen. De tegenstand is immers miniem. Trainers in de league hebben het veel moeilijker.

Belangrijk is dat een bondscoach enige pedagogische aanleg moet hebben. Mijns inziens mankeert dat bij mijnheer Scholtmeijer. Ik wil niet eens op de gang van zaken rond Jordi ingaan. Wel over het opstellen van een team rond het W.K. in Zuid-Afrika. Een geweldig omhooggeschreven toernooi met bij de voorrondes minimaal 3 tot 4 toeschouwers op de tribune.

In de wedstrijd tegen Ierland zag ik Jessica Lokhorst minimaal 20 keer schieten van een afstand van 3 of 4 meter. Het leek helemaal nergens op. Tot mijn verwondering werd deze Jessica in de finale ingezet voor Barbara Brouwer, omdat zij twee doelpunten liet maken. Verdedigers zijn internationaal helemaal niet belangrijk. Het Nederlands team weet zeker dat men meer doelpunten maakt. Leuk voor Barbara deze keuze. Zo heb ik nog wel een paar voorbeelden.

Ook vond de Bondscoach het nodig nog eens vijf maal in de finale te wisselen. Om in het laatste part de gewisselde Barbara en Esther opnieuw in te zetten. Leuke pedagogische zet voor Marloes Frieswijk en onze Marjolijn Schenk, die helemaal geen speelminuten kregen in deze allang gelopen wedstrijd. Om maar te zwijgen over Jordi, die ook aan de kant bleef. Voor Jordi een voorbode voor zijn afscheid? Zoja, dan moeten Marloes of Marjolijn zich ook zorgen gaan maken. Klinkt hard? Beter dan dat achterbakse.
 
Ruud Gruijs
 
 
.
 
 
 
.
  • Reacties

    U bent niet ingelogd met uw profiel en kunt daarom geen reactie plaatsen.