Kies uw profiel:

  1. Nieuw profiel

Zuur met een hoofdletter 'z'

24 dec. 2018 In de laatste drie seconden een wedstrijd verliezen. Dat is zuur met een hoofdletter ‘z’. Hugo zou zeggen: ‘dat gun je niemand’ en, ja dit ga ik over mijn eigen team zeggen, ik gun het vooral KZ 2 niet. We hadden zaterdag een gelijkspel verdiend, en misschien wel een overwinning. Dat laatste zeg ik omdat we het echt goed deden met het bij elkaar geraapte zooitje dat tegen TOP/SolarCompleet 2 op de vloer verscheen. Gemiddelde leeftijd: 20, jongste speelster: 16(!), aantal keren compleet getraind: 1. Die getallen zijn in het verleden bij de reserves weleens anders geweest.

Toen we op de bank zaten bij te komen van het verlies viel het aanvoerster Joos op dat we super kritisch waren. ‘We kunnen ook gewoon zeggen dat TOP vette mazzel heeft gehad.’ Daar hebben we het toen maar bij gelaten. Zelf Arjan, ons tot op het bot fanatieke coach, kon zich niet opwinden om de verliespartij. ‘Ik ben eigenlijk best trots op mezelf dat ik zo rustig ben nu.’

Wie de selectie van KZ een beetje volgt, weet dat we wat krap zitten aan de dameskant. Het dieptepunt – laten we dat althans hopen – werd zaterdag bereikt. Anna was door blessureleed tot een plek op de bank veroordeeld, waardoor Sascha doorschoof (you go girl!). Kelly liep in de wedstrijd tegen DOS’46 een vervelende knieblessure op en speelde ook niet. Een aantal weken geleden raakten we Charell al kwijt. Ze kwam ons uit de brand helpen, maar moest deze heldendaad bekopen met een afgescheurde achillespees. Er waren opeens maar twee meiden over in KZ 2! De mannen uit de selectie kunnen eindelijk een keer over ons zeggen dat we het zwakke geslacht zijn. Over dingen die anders geweest zijn gesproken..

Maar hé, we hadden niets te klagen zaterdag. Nikki (A1) en Gaby (3) speelden en ook Quinty (A1) was van de partij. Bedankt meiden!

Zondagavond zat ik op de bank bij vrienden Hannah en Marcel een beetje te klagen over alles wat hierboven staat. In mijn armen lag een klein alert meisje wild met haar armpjes te zwaaien. Een weekje oud is ze en ooit gaat ze de korfbalvelden veroveren, samen met haar vriendin Jalou, die - als ze het fanatisme van haar vader heeft – voor niemand aan de kant zal gaan. Haar moeder scheurde eens uit haar jas, toen ze zich liet overhalen om ook een balletje te schieten. Ik weet niet of dat schot raak was. Tja, de sores van een korfbalwedstrijd valt allemaal in het niet als twee vriendinnen net twee kerngezonde meisjes op de wereld hebben gezet. Wat nou zwak geslacht?

Twee weekjes geen korfbal, dat is soms ook wel even lekker. Er zijn nog meer belangrijke (of belangrijkere) dingen in het leven. Daar waren we bij KZ 2 trouwens ook al achter gekomen. 

Vergeten jullie niet Esther, Anouk, Marjolijn, Jordi en Alwin te bewonderen bij TeamNL en komen jullie op 1 januari met ons proosten op een nieuw jaar?

Fijne dagen!

Lisa
  • Reacties

    U bent niet ingelogd met uw profiel en kunt daarom geen reactie plaatsen.